| PoleŠ znajomemu
Postacie

Niko?aj W?adymirowicz Ruzskij




Niko?aj W?adymirowicz Ruzskij (6 marzec 1854 – 18 pa?dziernika 1918) genera? piechoty, genera? adiutant. Wykszta?cenie zdoby? w I Petersburskim wojskowym gimnazjum i w II Konstantynowskiej Szkole Wy?szej. Awansowany na stopie? oficerski w 1870 i oddelegowany do Lejbgwardyjskiego Pu?ku Grenadierskiego. Dowodzi? rot? (lipiec – pa?dziernik 1877 i marzec – lipiec 1878 . Uczestnik wojny rosyjsko – tureckiej w latach 1877 – 78 gdzie zosta? ranny. W 1881 roku uko?czy? Niko?ajewsk? Akademi? Sztabu Generalnego jako prymus. Od 5 grudnia 1881 pe?ni? funkcj? pomocnika starszego adiutanta Sztabu Kaza?skiego Wojennego Okr?gu. Od 11 marca 1882 roku do 26 listopada 1887 starszy adiutant sztabu Kijewskiego Okr?gu Wojskowego. W maju – pa?dzierniku 1881 roku dowodzi? batalionem 131 Tiraspolskiego pu?ku. Od 26 listopada 1887 roku naczelnik Sztabu 11 kawaleryjskiej, a od 19 marca 1891 roku 32 dywizji piechoty. Od 23 lipca 1896 roku dowodzi? 151 Piatigorskim pu?kiem, za? od 13 grudnia 1896 roku genera? – kwatermistrz sztabu Kijewskiego Okr?gu Wojskowego. Od 10 kwietnia 1904 roku naczelnik sztabu Wile?skiego Okr?gu Wojskowego. W czasie rosyjsko – japo?skiej wojny 1904 – 05, gdy odtwarzano niektóre armie po Szangchajskiej Bitwie, Ruzskij od 28 wrze?nia 1904 roku awansowany zosta? na naczelnika polowego sztabu 2. Mand?urskiej Armii. Po powrocie do Rosji, Ruzskij od 6 pa?dziernika 1909 roku dowodzi? XXI Korpusem. Od 31 stycznia 1909 roku ze wzgl?dów zdrowotnych zosta? odwo?any z dowództwa i wyznaczony cz?onkiem Rady Wojennej. Od 29 marca 1909 awansowany na stopie? generalski. Bra? udzia? w przygotowywaniu aktów prawnych i ustaw. By? autorem Ustawy Polowej z 1912 roku. Od 7 lutego 1912 roku ponownie powo?any do s?u?by czynnej ( bez odwo?ywania z cz?onkostwa w Radzie Wojennej ). S?u?b? pe?ni? jako zast?pca dowódcy Kijewskiego Okr?gu Wojskowego. W chwili wybuchu wojny Ruzskij od 19 lipca 1914 roku obejmuje funkcj? dowódcy 3. Frontu Armii Po?udniowo – Zachodniego. W czasie Galicyjskiej Bitwy 3. Armia atakowa?a w kierunku na Lwów na froncie Kulikow – Miko?ajew. 6 sierpnia Armia przekroczy?a granic? i skracaj?c front ze 120 do 75 kilometrów wykona?a czo?owe uderzenie na wojska austro – w?gierskie. Nie uwzgl?dniaj?c otrzymanych wiadomo?ci o kl?skach wojsk rosyjskich atakuj?cych w kierunku Tomaszowa i Lublina, Ruzskij ca?y czas atakowa? w kierunku Lwowa, którego zdobycie uwa?a? za najwa?niejszy cel dla swojej Armii. 26 sierpnia na rzece Z?ota Lipa w pobli?u Z?oczewa 3. Armia stoczy?a bitw? z 3. Armi? austro – wegiersk? w wyniku której, dzie? pó?niej, zmusi? j? na ca?ym froncie do odwrotu. 29 sierpnia ponownie pokona? t? sam? Armi?, która przyst?pi?a do kontrataku i dzie? pó?niej rosyjskie jednostki przerwa?y front. Jednak?e Ruzskij nie wykorzysta? nadarzaj?cej si? okazji i nie zniszczy? ca?kowicie wojsk przeciwnika. Niemniej jednak na skutek tych?e zwyci?stw 3 wrze?nia uda?o mu si? zaj?? Lwów. Po jego zaj?ciu, w rejonie Rawy Ruskiej, 6 wrze?nia, 3. Armia Ruzskiego swoimi g?ównymi si?ami napotyka 4 Armi? austro – w?giersk?. W wyniku walk 8 wrze?nia, na skutek odwrotu jednego z korpusów, 3 Armia znalaz?a si? w ci??kim po?o?eniu. Tylko dzi?ki temu, i? wojska przeciwnika nie uzyska?y potrzebnych uzupe?nie?, 11 wrze?nia przerwa?y walk?.
Zdobycie Lwowa spowodowa?o wzrost popularno?ci Ruzskiego, który 23 sierpnia zosta? jako pierwszy udekorowany orderem ?w. Jerzego 4 i 3 stopnia.
3 wrze?nia 1914 roku awansowany zosta? na G?ównodowodz?cego Pó?nocno – Zachodniego Frontu. Po obj?ciu tego stanowiska uwa?a?, i? dzia?alno?? wojsk rosyjskich w Galicji powinna mie? li tylko i wy??cznie obronny charakter, za? g?ówne si?y powinny by? skierowane przeciwko wojskom niemieckim.
Po obj?ciu stanowiska rozpocz?? wycofywanie podleg?ych mu jednostek za rzeki, które stanowi?y, wed?ug niego, lepsze miejsca do obrony. 22 wrze?nia 1914 roku awansowany zosta? do stopnia genera?a – adiutanta. Na stanowisku tym zawsze dzia?a? „wed?ug swojego punktu widzenia”. W czasie Operacji Warszawsko – D?bli?skiej d??y? nieudanie do stworzenia Narewskiej Grupy Uderzeniowej, której zadaniem by?oby zaj?cie od strony Prus Wschodnich Warszawy. 25 pa?dziernika 1914 roku za zas?ugi w Bitwie Galicyjskiej otrzyma? order ?w. Jerzego II stopnia. Po zako?czeniu Operacji Warszawsko – D?bli?skiej ju? w czasie „Operacji ?ódzkiej” wyda?, pomimo silnych protestów dowódców 1. i 5. Armii, rozkaz do odwrotu. Jego wykonanie umo?liwi?o, wed?ug rosyjskich autorów, wyj?cie z okr??enia niemieckiemu XXV Korpusowi i 3 dywizji gwardyjskiej. Po potwierdzeniu swoich rozkazów przez Sztab Generalny o wycofaniu jednostek i pozbyciu si? oponentów wycofa? swoje jednostki na nowe pozycje. W styczniu 1915 roku doprowadzi? swoim dowodzeniem do kl?ski rosyjskich rezerw pod ?om?? i Wol? Szadkowsk?. W lutym – marcu wojska Frontu prowadzi?y ci??kie boje w rejonie Grodna i Przasnysza. I znów dowodzenie Ruzskiego doprowadzi?o do kl?ski wojsk rosyjskich, porównywalnej do tej, jak? ponios?y na Jeziorach Mazurskich w 1914 roku. Co prawda w Drugiej Operacji Przasnyskiej Rosjanom uda?o si? powstrzyma? Niemców, to jednak?e straty jakie ponie?li by?y trzykrotnie wy?sze ni? niemieckie.
13 marca 1915 roku Ruzski zosta? odwo?any z dowodzenia Frontem i 17 marca wyznaczony cz?onkiem Rady Pa?stwa, a 20 cz?onkiem Rady Wojennej. Na tym stanowisku pozosta? do 30 czerwca, kiedy to otrzyma? dowodzenie 6. Armi? Samodzielnej. Od 18 sierpnia w momencie podzia?u Frontu Pó?nocno – Zachodniego obj?? stanowisko g?ównodowodz?cego Frontu Pó?nocnego, który broni? dost?pu do Piotrogrodu. Na stanowisku tym pozosta? do 6 grudnia. Od tego dnia praktycznie pozostawa? w odstawce, która trwa?a do 1 sierpnia 1916 roku, kiedy to ponownie powróci? na stanowisko G?ównodowodz?cego Pó?nocnym Frontem, który przez ca?y 1916 rok nie podejmowa? ?adnych wi?kszych dzia?a? operacyjnych. W czasie przygotowywania planów na 1917 rok, wyst?pi? z propozycj? wykonania uderzenia na styku Pó?nocnego i Zachodniego Frontu w rejonie Wilna. Jednak?e na skutek oporu cz??ci wy?szej kadry dowódczej plan ten zaniechano.
Kiedy rozpocz?? si? rozpad wojsk rosyjskich, 25 kwietnia 1917 roku zda? dowodzenie i wyjecha? „na leczenie” do Kisa?owodska. We wrze?niu 1918 roku, po zdobyciu miasta przez Kaukask? Armi? Czerwon?, wraz z innymi genera?ami dosta? si? do niewoli. Zosta? rozstrzelany w Piatogorsku. Przed ?mierci? sam sobie wykopa? grób.

Opracowano na podstawie ksi??ki A.A. Zalljesskij, Pierwaja Mirowaja Wojna, Moskwa 2000

Lista postaci


- W?adys?aw Pie?kowski
- Pawe? Georg Kar?owicz von Rennenkampf
- Niko?aj W?adymirowicz Ruzskij
- Fritz Haber