| Poleć znajomemu

20 października (2 listopada) 1914 r.

 

KWATERA GŁÓWNA GENERAŁ - ADIUTANT[1]IWANOW

SIEDLCE GENERAŁ - ADIUTANT RUZSKIJ

Na lewym brzegu rzeki Wisły nieprzyjaciel kontynuuje odwrót przed naszymi armiami. Oddziały niemieckiej armii wycofują się przez Sieradz, najprawdopodobniej na Kalisz, większość niemieckich korpusów zauważono na drogach prowadzących do Noworadomska i Włoszczowy. Austriacy kontynuują odwrót na południe od Kielc
w kierunku południowo - zachodnim. Powstrzymując nas ariergardami, zamierzają najprawdopodobniej stawić bardziej zdecydowany opór w rejonie Sandomierza. W rejonie Torunia do tej pory nie zauważono poważniejszych sił niemieckich.
Oczywistym celem, do którego osiągnięcia należy skierować wszystkie
nasze wysiłki, pojawia się zaatakowanie Niemiec, przy czym 
główne siły naszych armii przypuszczalnie należy skierować w rejon między Wisłą a Sudetami. Ta operacja wymaga stopniowego wysunięcia armii rozwiniętych na lewym brzegu Wisły, na odpowiedni front, jaki zarysowywuje się na linii Koło - Częstochowa - Oświęcim i niezależnie od tego należy mocno zabezpieczyć obie flanki tych armii od strony dolnej Wisły jak i od strony Galicji.
Zabezpieczenie flank przedstawionej operacji jawi się o tyle ważne, że Naczelny Dowódca nie uważa za możliwe dalsze przesunięcie korpusów 2. i 5. Armii do tego momentu, do którego nie będą znane ostateczne rezultaty walk w Prusach Wschodnich oraz na Sanie. Z tego powodu Naczelny Dowódca wydał następujące rozkazy.

P o  p i e r w s z e. Naczelnemu dowódcy armii Frontu Północno - Zachodniego rozkazano
w najbliższym czasie przełamać obronę Niemców w Prusach Wschodnich, przy czym
10. Armia powinna odrzucić siły niemieckie za linię Jezior Mazurskich, kontynuując we współpracy z 1. Armią wypełnianie zadania - utrzymania się na dolnej Wiśle.

P o  d r u g i e. Dla Naczelnego Dowódcy Frontu Południowo - Zachodniego najbliższym zadaniem będzie odniesienie ostatecznego zwycięstwa nad Austriakami w Galicji
i odrzucenie ich na zachód, przy czym najbardziej oczekiwane byłoby energiczne uderzenie na obie flanki ich wojsk, znajdujących się na południe od Wisły, i powstrzymanie ich odwrotu w kierunku zachodnim. Walki w Galicji powinny być zabezpieczone od strony Karpat wysunięciem głównych sił na przełęcz i próbą wtargnięcia na Równinę Węgierską. Naczelny Dowódca uważa za konieczne, aby oba przedstawione zadania, po zabezpieczeniu flank głównej operacji, prowadzić z pełnym zaangażowaniem, mając na uwadze, to, że jakiekolwiek opóźnienie w ich wykonaniu może doprowadzić nas do załamania dalszej operacji na lewym brzegu Wisły.

P o  t r z e c i e. Armie, rozwinięte na lewym brzegu Wisły, mają przedsięwziąć wszystkie siły, aby utrzymać swoje położenie; natomiast tyły i podwody powinny być należycie przygotowane do przyjęcia niezbędnych zapasów. Wielki Kniaź rozkazał zwrócić szczególną uwagę na ochronę i zabezpieczenie przepraw przez Wisłę, oraz na ochronę linii kolejowych.

Dla oddziałów Frontu Południowo - Zachodniego, atakujących na lewym brzegu Wisły, najbliższym zadaniem jest, aby częścią swoich oddziałów udzielili wsparcia wojskom operującym na Sanie, zaś pozostałymi siłami zabezpieczali ten kierunek przed atakiem przeciwnika wycofującego się na front Włoszczowa - Andrzejów - Pińczów. Po zwycięstwie na Sanie należy stopniowo w łączności z oddziałami działającymi na prawym brzegu Wisły przerzucić 4. i 9. Armię na front Przedbórz (z wyłączeniem), Andrzejów, rzeka Nida. Armie Frontu Północno - Zachodniego, operujące na lewym brzegu Wisły, powinny, przesuwać swoją lewą flankę w łączności z przesuwającą się prawą flanką frontu Południowo - Zachodniego, i osiągnąć głównymi siłami nakazanej im linii Uniejów - Szadek - Łask - Rozprza - Przedbórz (włącznie), umocnić swoje położenie na tym froncie, do tego, zająć dostatecznie głębokie rozlokowanie, grupując swoje siły tak, aby mając dane o przeciwniku, mieć możliwość, zanim dojdzie do osiągnięcia przez Armie Frontu Południowo - Zachodniego nakazanej im linii Przedbórz - ujście Nidy, uprzedzić przeciwnika kontruderzeniem, gdyby ten zaatakował z frontu Noworadomsk - Koniecpol jak i od strony Kalisza. 2. Armii jak dawniej mieć postępujący za prawą flanką jeden korpus polowy
i w związku z tym zorganizować rozpoznanie na swojej prawej flance oraz utrzymywać łączność z 1. Armią. Przy dalszych natarciach armii, rozwiniętych na lewym brzegu Wisły, na front Koło - Częstochowa - Oświęcim, linią rozgraniczającą pomiędzy frontami będzie linia Przedbórz - Noworadomsk - Kreuzburg[2].

Z rosyjskiego tłum. Piotr Marciniak na podstawie, Generalnyj Sztab RKKA, Lodzinskaja Opieracja - sbornik dokumientow, Moskwa 1936, dok. nr 39, ss. 57 - 59.

 


 

[1] Odpowiednik stopnia generała - pułkownika. Stopień ten używali Szefowie Sztabów.

[2] Kluczbork